بيماري هاي تغذيه اي و محيطي کپورماهیان

بيماري هاي تغذيه اي و محيطي کپورماهیان

1- كمبود ويتامين  B1و B5:


کمبود ويتامين تیامین (B1) و اسيد پانتوتنيك (B5) در غذاي ماهي سبب ايجاد عارضه كمبود ويتامين و صدمه به بافت آبشش ­ها مي­ شود. كمبود ويتامين تيامين باعث دژنراسيون مغز مي شود كه متعاقب آن از دست رفتن تعادل، تشنجات عصبي، خون ريزي اطراف چشم و كوري را سبب مي­ شود. كمبود اسيدپانتوتينك در صورت بروز موجب چسبيدن لاملای آبشش به يكديگر و در نتيجه نقص در فعاليت­ هاي عادي تنفسي آنها ايجاد مي­ شود.

2- بيماري تورم كبد (هپاتوم):


هنگامي كه در جيره غذايي ماهي گلوكز زياد شود تا اندازه­اي سبب دفع مي­ شود (همانند بيماري ديابت در انسان) و از آن جا كه ماهيان انسولين كافي ندارند، بنابراين ذخيره گليكوژن در ماهي ايجاد مشكل مي­ كند و گليكوژن اضافه در كبد ذخيره مي ­شود از طرف­ ديگر چون گليكوژن در كبد ساخته و انباشته مي­ شود، بنابراين شكسته نمي­ شود.

3- حباب گازي:


گازهاي نيتروژن، دي ­اكسيدكربن و اكسيژن در حالت فوق اشباع به عنوان عامل توليد بيماري تشخيص داده شده ­اند. نيتروژن به عنوان عامل عمده ايجاد حباب گازي مطرح است. درجه حلاليت اين گازها با افزايش فشار هوا افزايش مي­ يابد ولي هرچه درجه حرارت آب افزايش يابد، حلاليت آن كاهش مي ­يابد. در واقع حلاليت نيتروژن در آب­ هاي عميق بيشتراز آب ­هاي سطحي است. اگر به دليلي فشار گازها در آب به طور ناگهاني كاهش يابد، گازها از حالت محلول در خون خارج مي شوند و به صورت حباب در مي ­آيند در اين شرايط حباب­ ها آمبولي ايجاد مي­ كنند و با انسداد عروق سبب مرگ ماهي مي­ شوند.

4- بيماري نرمي استخوان:


مواد معدني در فعاليت­ هاي فيزيولوژيكي بدن ماهيان اهميت زيادي دارند. در ماهيان آب شيرين تعدادي از آنها از طريق آبشش جذب مي­ شوند. برداشت كلسيم به وسيله آبشش و روده صورت مي­ گيرد. اين عنصر براي تشكيل استخوان­ ها به همراه منيزيم مـورد نياز است و به نظر مي رسد فرمول­ هاي غذايي داراي 1/5درصد كلسيم براي ماهيان پرورشي مناسب باشند. همچنين بهترين نسبت بين كلسيم و فسفر در يك جيره غذايي پنج به يك است. كمبود كلسيم باعث ايجاد تغييرات زيادي در فعاليت­ هاي متنوع فيزيولوژيكي مي­ شود.  با اضافه كردن تريپتوفان به جيره غذايي به مدت ده روز، عوارض ياد شده برطرف می­ شود.